C / con-nŭmĕro
verb transitive

con-nŭmĕro

2nd PP con-nŭmĕrāre · conj. 1st
to number with; to reckon among absol
v. a., to number with something, to reckon among (post-class. and rare): aliquem inter liberos, Dig. 1, 5, 14: virum heroicis ingeniis, Amm. 25, 4, 1.— Absol.: quemadmodum connumeratis et dicitis, Arn. 2, 187; Gai Inst. 1, 2, § 4.