C / con-saucĭo
verb transitive

con-saucĭo

2nd PP con-saucĭāre · 3rd PP con-saucāvi · 4th PP con-saucātum · conj. 1st
to wound severely
v. a., to wound severely (very rare): caput praetoris, Suet. Ner. 26 fin.: corpus crebro vulnere, Auct. Her. 4, 19, 26.—With acc. of part.: crus et utrumque bracchium ruinā pontis consauciatus, Suet. Aug. 20.