C / con-scindo
verb transitive

con-scindo

2nd PP con-scindere · 3rd PP con-scindĭdi · 4th PP con-scindissum · conj. 3rd
to tear; rend to pieces
v. a., to tear or rend to pieces (very rare).
Lit: pallulam, Plaut. Truc. 1, 1, 32: vestem, Ter. Eun. 5, 1, 4: epistulam,…
Lit: pallulam, Plaut. Truc. 1, 1, 32: vestem, Ter. Eun. 5, 1, 4: epistulam, Cic. Fam. 7, 18, 4: ipsam capillo for illius capillum, Ter. Eun. 4, 3, 4 Ruhnk.—
am pulled to pieces; abused, calumniated figuratively
Trop.: quā dominus, quā advocati sibilis conscissi, hissed at, Cic. Att. 2, 19, 3; cf.: is me ab optimatibus ait conscindi, am pulled to pieces, i. e. abused, calumniated, id. ib. 8, 16, 1.