C / con-sĕco
verb transitive

con-sĕco

2nd PP con-sĕcāre · 3rd PP con-secŭi · 4th PP con-sectum · conj. 1st
(rare; not in Cic.).
To cut up, cut to pieces
To cut up, cut to pieces: brassicam, Cato, R. R. 157: nasturtium minutatim, Varr. R. R. 3, 10, 6: rapa, id. ib. 1, 59, 4: membra fratris (Medea), Ov. Tr. 3, 9, 34: genas, to lacerate, Petr. 137, 4.—
to cut off, lop, prune
In Pliny, to cut off, lop, prune: surculos, Plin. 12, 19, 43, § 96: truncum arboris, id. 17, 10, 9, § 58; 36, 26, 66, § 193.