C / consŏnantĭa
noun

consŏnantĭa

gen. consŏnantiae · gender feminine · decl. 1st
an agreement, harmony, consonance
an agreement, harmony, consonance (postAug. and rare): vocis, Vitr. 5, 5, 7: vocum proximarum, Gell. 13, 20, 5: scripturarum, Tert. adv. Jud. 11 and 14.