C / con-spīro
verb intransitive

con-spīro

2nd PP con-spīrāre · 3rd PP con-spīrāvi · 4th PP con-spīrātum · conj. 1st
to blow; breathe together, to sound together
v. n., to blow or breathe together, to sound together. *
Lit.: aereaque adsensu conspirant cornua rauco, Verg. A. 7, 615 (et tubae simul inflabantur, Serv.).—Far more freq. and in good prose,
figuratively
To harmonize, agree, accord
To harmonize, agree, accord: conspirans mutuus ardor, * Lucr. 4, 1216; cf.: tanta rerum consentiens, conspirans, continuata cognatio, Cic. N. D. 2, 7, 19; 3, 11, 28: consilium omnis vitae consentiens et paene conspirans, id. Tusc. 5, 25, 72; id. Lig. 12, 34; Col. 3, 13, 7: in quibus (operibus) plurium conatus, praeeunte aliquā jucundā voce, conspirat, * Quint. 1, 10, 16: talis ... animus, ut multae in illo artes ... multarum aetatum exempla, sed in unum conspirata, harmoniously blending, Sen. Ep. 84, 10.—
To agree together in thought; feeling, to accord, unite, combine
To agree together in thought or feeling, to accord, unite, combine.
In a good sense: conligite vos, conspirate nobiscum, consentite cum bonis, Cic.…
In a good sense: conligite vos, conspirate nobiscum, consentite cum bonis, Cic. Agr. 1, 9, 26: mirabiliter populus Romanus universus et omnium generum ordinumque consensus ad liberandam rem publicam conspiravit, id. Fam. 10, 12, 4; cf. id. Phil. 3, 5, 13; Col. 3, 13, 7.—Impers.: in commune conspirabatur ab utroque (Cic. Oecon.?) 12 praef. § 8. —
mid., having agreed, combined; acting in concert
Part.: conspiratus, mid., having agreed, combined; acting in concert: milites legionis VIII. subito conspirati pila conjecerunt, Caes. B. C. 3, 46 Kraner ad loc.—
to plot together, to enter into a conspiracy, to conspire
In a bad sense, to plot together, to enter into a conspiracy, to conspire (so freq. in the histt. after the Aug. per., esp. in Suet.).
absol
Absol.: priusquam plures civitates conspirarent, Caes. B. G. 3, 10 fin.; id. B. C. 3, 46; Suet. Caes. 9; id. Galb. 10.—
in
With in and acc.: in injuriam, Liv. 3, 36, 9; 3, 56, 12: in caedem alicujus, Tac. A. 15, 68: in necem, Just. 16, 5, 12: in destinatam mortem, id. 20, 3, 4: in facinus, Dig. 49, 16, 3, § 21: in Augustum, Suet. Tib. 8.—Cf. impers.: conspiratum est in eum a sexaginta amplius, Suet. Caes. 80. —*
ad
With ad: ad res novas, Suet. Claud. 13.—*
ut; ne
With ut: ut Senatum adorirentur, Suet. Caes. 9.—* (ε) With ne: conspirasse corporis partes, ne manus ad os cibum ferrent, Liv. 2, 32, 10.—* (ζ) With inf.: perdere aliquem, Suet. Claud. 37.—
having conspired, having entered into a conspiracy; the conspirators; adv., with one accord, unanimously;
Part.: conspīrātus, a, um, having conspired, having entered into a conspiracy: his conspiratis factionum partibus, Phaedr. 1, 2, 4. —And subst.: conspīrāti, ōrum, m., like conjurati, the conspirators, Suet. Caes. 82; id. Galb. 19; id. Dom. 17; id. Ner. 43.— Hence, * conspīrātē, adv., with one accord, unanimously; in comp.: conspiratius ad arma concurrere, Just. 3, 5, 3.