C / con-tābesco
verb intransitive

con-tābesco

2nd PP con-tābescere · 3rd PP contābŭi · conj. 3rd
to waste away gradually, to be consumed, pine away
v. inch. n., to waste away gradually, to be consumed, pine away (very rare).
Lit.: cor guttatim contabescit, * Plaut. Merc. 1, 2, 92: Artemisia luctu confecta contabuit, * Cic. Tusc. 3, 31, 75.—*
figuratively
Trop.: o perfidiosae Fregellae, quam facile scelere vestro contabuistis, Auct. Her. 4, 15, 22.