C / contentĭōsus
adjective

contentĭōsus

fem. contentĭōsa · neut. contentĭōsum
pertaining to contention, contentious, disputatious, headstrong, obstinate, pertinacious; pertinaciously, obstinately
pertaining to contention, contentious, disputatious, headstrong, obstinate, pertinacious (mostly post-class.): contentiosa et pugnax oratio, Plin. Ep. 2, 19, 4: jurisdictio, Dig. 1, 16, 2.—Comp.: quid contentiosius, quam, etc., Aug. Ep. 174: pernicies, obstinate, App. M. 8, p. 202, 23.—Adv.: con-tentĭōsē, pertinaciously, obstinately: dicere, Hier. ad Jovin. 2, 10.—Comp.: loqui, Quint. Decl. 18, 6.—Sup., Aug. Civ. Dei, 20, 1.