C / contĭnŭo
verb transitive intransitive #3114

contĭnŭo

2nd PP contĭnŭāre · 3rd PP contĭnuāvi · 4th PP contĭnuātum · conj. 1st
Act., to join together in uninterrupted succession, to make continuous
Act., to join together in uninterrupted succession, to make continuous.
to join one with another, to connect, unite
In space, to join one with another, to connect, unite (class. in prose and poetry; most freq. in pass.); constr. with the dat. or (more freq.) absol.
With dat.: (aër) mari continuatus et junctus est, Cic. N. D. 2, 45, 117:…
With dat.: (aër) mari continuatus et junctus est, Cic. N. D. 2, 45, 117: aedificia moenibus, Liv. 1, 44, 4: regnum Alyattei Campis Mygdoniis, Hor. C. 3, 16, 42: latus lateri, Ov. A. A. 1, 496.— Medial: Suionibus Sitonum gentes continuantur, border upon, are next to, Tac. G. 45 fin.
absol
Absol.: binas aut amplius domos, to erect in rows, Sall. C. 20, 11: fundos in agro Casinati optimos et fructuosissimos, to buy, acquire contiguous plots of ground, Cic. Agr. 3, 4, 14 (v. the pass. in connection); cf.: latissime agrum, id. ib. 2, 26, 70; and agros, Liv. 34, 4, 9: pontem, Tac. A. 15, 9: domus, quā Palatium et Maecenatis hortos continuaverat, id. ib. 15, 39: verba, to connect together in a period, Cic. de Or. 3, 37, 149; cf.: verba verbis aut nomina nominibus (just before: cadentia similiter jungere), Quint. 9, 4, 43.—Medial: quae (atomi) cohaerescunt inter se et aliae alias adprehendentes continuantur, hang together, Cic. N. D. 1, 20, 54.—
to join, connect together, to continue uninterruptedly, to do successively one thing after another poetic
Of time and objects relating to it, to join, connect together, to continue uninterruptedly, to do successively one thing after another: Cassius die ac nocte continuato itinere ad eum pervenit, Caes. B. C. 3, 36; 3, 11: nuntius diem noctemque itinere continuato ingentem attulit terrorem, Liv. 26, 9, 6: continens die ac nocte proelium, id. 4, 22, 5; cf.: perpotationem biduo duabusque noctibus, Plin. 14, 22, 28, § 145: diem noctemque potando, Tac. G. 22; cf.: theatro dies totos, id. A. 14, 20: magistratum, Sall. J. 37, 2; cf. Liv. 38, 33, 1: praeturam ei, i. e. to give it to him immediately after the Ædileship, Vell. 2, 91, 3: dapes. Hor. S. 2, 6, 108: febrem, Cels. 3, 5: prope funera, Liv. 1, 46, 9: fatigatio continuati laboris, Curt. 7, 11, 17: quae (libertas) usque ad hoc tempus honoribus, imperiis ... continuata permansit, Cic. Fl. 11, 25.—Poet.: aliquos ferro, to slay one after another, Stat. Th. 9, 292; cf.: aliquos hastis, id. ib. 12, 745. —In pass. with dat.: hiemi continuatur hiems, Ov. P. 1, 2, 26; so, paci externae confestim discordia domi, Liv. 2, 54, 2: damna damnis, Tac. Agr. 41.—
Neutr., to continue, last
Neutr., to continue, last (rare): febres ita ut coepere continuant, Cels. 3, 3; 2, 4; Plin. 17, 24, 37, § 233; 18, 35, 87, § 362; 20, 5, 17, § 35.— Hence, *
adv., continuously, in uninterrupted succession
contĭnŭanter, adv., continuously, in uninterrupted succession (opp. carptim), Aug. Retract. 1, 24.—
adv., in uninterrupted succession; one after another
contĭ-nŭātē, adv., in uninterrupted succession, one after another, Paul. ex Fest. p. 315, 5; Fest. p. 314, 32 Müll.; cf. Fronto, Diff. Verb. p. 2195 P.