C / con-trŭcīdo
verb transitive

con-trŭcīdo

2nd PP con-trŭcīdāre · 3rd PP con-trŭcīdāvi · 4th PP con-trŭcīdātum · conj. 1st
to hew; cut to pieces, to cut down, to put to the sword, slay
v. a., to hew or cut to pieces, to cut down, to put to the sword, slay (rare, but in good prose).
Prop.: debilitato corpore et contrucidato se abjecit exanimatus (cf., shortly…
Prop.: debilitato corpore et contrucidato se abjecit exanimatus (cf., shortly after, concisum vulneribus), Cic. Sest. 37, 79; so, plebem immisso milite, Sen. Ira, 1, 2, 3: universos, Suet. Calig. 28; cf. id. ib. 48; id. Ner. 43 al.: taurorum opima corpora, Sen. Ep. 115, 5: bestias ad munus populi comparatas, Suet. Caes. 75.—*
figuratively
Trop.: hi summi imperii nomine armati rem publicam contrucidaverunt, cut in pieces, Cic. Sest. 10, 24 (v. the figure in connection).