C / convīcĭātor
noun

convīcĭātor

gen. convīcĭātōris · gender masculine · decl. 3rd
(), , convicior
a railer, reviler
a railer, reviler (very rare), * Cic. Mur. 6, 13; Sen. Ira, 3, 24, 1; Suet. Tib. 11 al.