C / con-vinctĭo
noun

con-vinctĭo

gen. con-vinctōnis · gender feminine · decl. 3rd
vincio, gram. t. t.
a connective particle, conjunction
a connective particle, conjunction: veteres verba modo et nomina et convinctiones tradiderunt ... in convinctionibus complexus eorum esse judicaverunt; quas conjunctiones a plerisque dici scio, sed haec videtur ex συνδέσμῳ magis propria translatio, Quint. 1, 4, 18.