C / cortĭcĕus
adjective

cortĭcĕus

fem. cortĭcea · neut. cortĭceum
of bark; cork
of bark or cork, Varr. R. R. 1, 40; 3, 16; Plin. 11, 21, 24, § 71 (cortice, Sillig); Aus. Mos. 246 al.