A / aedĭfĭcātōrĭus
adjective

aedĭfĭcātōrĭus

fem. aedĭfĭcātōria · neut. aedĭfĭcātōrium
pertaining to building
pertaining to building.
Lit.: aedificatoria somnia, Tert. Anim. 47.—Hence, subst.: aedĭfĭcātōrĭa, ae, f., = architectura, Boëth. Aristot. Top. 3, 1, p. 680.—
Fig.: verbum aedificatorium mortis, i. e. that was the cause of death, Tert.…
Fig.: verbum aedificatorium mortis, i. e. that was the cause of death, Tert. Carn. Christ. 17.