A / aedīlĭtas
noun

aedīlĭtas

gen. ātis · gender feminine · decl. 3rd
the office of an œdile; œdileship
the office of an œdile, œdileship: aedilitatem gerere, Plaut. Stich. 2, 2, 29: petere, Cic. Quint. 25: aedilitate fungi, id. Off. 2, 16: munus aedilitatis, Cic. Verr. 3, 12, 36: praetermissio aedilitatis, id. Off. 2, 17: curulis aedilitas, id. Har. Resp. 13, 27: inire, Suet. Caes. 9; id. Vesp. 2; id. Claud. 38 al.Plur.: splendor aedilitatum, Cic. Off. 2, 16, 57.