C / cultrix
noun

cultrix

gen. cultrīcis · gender feminine · decl. 3rd
she who labors at; cares for a thing
Prop., she who labors at or cares for a thing: earum rerum quas terra gignit ... augendarum et alendarum quandam cultricem esse, quae sit scientia atque ars agricolarum, Cic. Fin. 5, 14, 39.—
A female inhabitant; N. cr
A female inhabitant: nemorum Latonia virgo, Verg. A. 11, 557; cf.: montibus Idri (Diana), Cat. 64, 300 Sillig N. cr.: collis (Janiculi) haec aetas, Ov. F. 1, 245.—
poetic
Poet., transf., of things as subjects: foci secura patella, Pers. 3, 26.—
a female worshipper figuratively
Trop., a female worshipper: deorum montium, Lact. Mort. Pers. 11.