C / cŭmŭlo
verb transitive

cŭmŭlo

2nd PP cŭmŭlāre · 3rd PP cŭmŭlāvi · 4th PP cŭmŭlātum · conj. 1st
to form into a heap, to accumulate, heap; pile up
v. a., to form into a heap, to accumulate, heap, or pile up (class.).
in general
Prop. (mostly post-Aug.; esp. in Curt. and Tac.): materiem, Lucr. 1, 989:…
Prop. (mostly post-Aug.; esp. in Curt. and Tac.): materiem, Lucr. 1, 989: nubila, id. 6, 191; 6, 518: stipites, Curt. 6, 6: harenas, id. 5, 1, 30: nivem, id. 5, 4, 88: arma in ingentem acervum, Liv. 45, 33, 1: pyram truncis nemorumque ruinā, Stat. Th. 6, 85.—
figuratively
Trop.: benefacta, Plaut. Capt. 2, 3, 64: omnia principatūs vocabula, Tac. H. 2, 80: honores in eam, id. A. 13, 2: tantum honorum atque opum in me cumulasti, id. ib. 14, 53; 1, 21: propemodum saeculi res in illum unum diem fortuna cumulavit, Curt. 4, 16, 10.—
With special access. ideas (class.).
With special access. ideas (class.).
To augment by heaping up, to increase, heap, amass, accumulate
To augment by heaping up, to increase, heap, amass, accumulate.
With abl.: funus funere, Lucr. 6, 1237 (cf. Liv. 26, 41, 8): aes alienum…
With abl.: funus funere, Lucr. 6, 1237 (cf. Liv. 26, 41, 8): aes alienum usuris, id. 2, 23, 6: haec aliis nefariis cumulant atque adaugent, Cic. Rosc. Am. 11, 30; cf.: alio scelere hoc scelus, id. Cat. 1, 6, 14: bellicam gloriam eloquentiā, id. Off. 1, 32, 116.—
Without abl.: invidiam, Liv. 3, 12, 8: injurias, id. 3, 37, 3: vitia, Tac. Or.…
Without abl.: invidiam, Liv. 3, 12, 8: injurias, id. 3, 37, 3: vitia, Tac. Or. 28: accesserunt quae cumularent religiones animis, Liv. 42, 20, 5.—
To make full by heaping up, to fill full, fill, overload
To make full by heaping up, to fill full, fill, overload, etc.
With abl.: locum strage semiruti muri, Liv. 32, 17, 10: fossas corporibus, Tac.…
With abl.: locum strage semiruti muri, Liv. 32, 17, 10: fossas corporibus, Tac. H. 4, 20: viscera Thyesteis mensis, Ov. M. 15, 462: cumulatae flore ministrae, id. F. 4, 451: altaria donis, Verg. A. 11, 50; cf.: aras honore, donis, Liv. 8, 33, 21; Curt. 5, 1, 20; Val. Fl. 1, 204.—
Without abl.: altos lacus fervida musta, Ov. Tr. 3, 10, 72; cf.: cumulata…
Without abl.: altos lacus fervida musta, Ov. Tr. 3, 10, 72; cf.: cumulata ligula salis cocti, a full spoon, spoonful, Col. 2, 21, 2.—
figuratively
With abl.: non possum non confiteri cumulari me maximo gaudio, quod, etc., Cic.…
With abl.: non possum non confiteri cumulari me maximo gaudio, quod, etc., Cic. Fam. 9, 14, 1; cf.: ponebas cumulatum aliquem plurimis voluptatibus, id. Fin. 2, 19, 63: nunc meum cor cumulatur irā, Caecil. ap. Cic. Cael. 16, 37: duplici dedecore cumulata domus, Cic. Att. 12, 5, 1; cf.: orator omni laude cumulatus, id. de Or. 1, 26, 118: tot honoribus cumulatus, Tac. H. 3, 37: hoc vitio cumulata est Graecorum natio, Cic. de Or. 2, 4, 18: neque tot adversis cumulant, overwhelm, Ov. Tr. 4, 1, 55.— *
ex; is made complete, perfect
With ex: (summum bonum) cumulatur ex integritate corporis et ex mentis ratione perfecta, is made complete, perfect, = completus, absolvitur, Cic. Fin. 5, 14, 40. —
absol
Absol.: ad cumulandum gaudium (meum) conspectum mihi tuum defuisse, in order to make my joy full, complete, Cic. Att. 4, 1, 2; cf. under P. a., B. α.—Hence, cŭmŭlātus, a, um, P. a.
Increased, augmented
(Acc. to II. A.) Increased, augmented: eādem mensurā reddere quā acceperis aut etiam cumulatiore, Cic. Brut. 4, 15: gloria cumulatior, Liv. 2, 47, 11; cf. id. 4, 60, 2.—
Filled full, full, complete, perfect
(Acc. to II. B.) Filled full, full, complete, perfect.
absol
Absol.: tantum accessit ad amorem, ut mirarer locum fuisse augendi in eo, quod mihi jam pridem cumulatum etiam videbatur, Cic. Fam. 9, 14, 5: hoc sentire et facere perfectae cumulataeque virtutis (est), id. Sest. 40, 86.—Poet.: veniam ... cumulatam morte remittam, i. e. cumulate referam, shall abundantly reward, Verg. A. 4, 436.—
in rich abundance, abundantly, copiously
With gen.: ineptitudinis cumulatus, Caecil. ap. Non. p. 128, 15: scelerum cumulatissime, Plaut. Aul. 5, 16.—Adv.: cŭmŭ-lātē, in rich abundance, abundantly, copiously (freq. in Cic.; elsewh. very rare), Cic. Fin. 2, 13, 42; id. Div. 2, 1, 3; id. Att. 6, 3, 3 al.Comp., Cic. Or. 17, 54.—Sup., Cic. Fam. 5, 11, 1; 10, 29 init.