D / dāmium
noun gloss

dāmium

gen. dāmii · gender neuter · decl. 2nd

Full Article

dāmium, ii, n.: sacrificium, quod fie bat in operto in honorem Bonae Deae. Dea quoque ipsa DAMIA et sacerdos ejus DAMIATRIX appellabatur, Paul. ex Fest. p. 68, 8 Müll [δᾶμος = δῆμος]; cf. "damium, θυσίαι ὑπαίθριοι γινόμεναι," Gloss. Lab.