D / damnāticĭus
adjective

damnāticĭus

fem. damnāticia · neut. damnāticium
(or ), , damno
condemned, sentenced
condemned, sentenced: "Κατάκριτον damnaticium," Gloss. Gr. Lat. (late Lat.): etsi nihil de damnaticiis participarent, Tert. Praescr. Haeret. 34 fin.