D / damnātōrĭus
adjective

damnātōrĭus

fem. damnātōria · neut. damnātōrium
damnatory, condemnatory
damnatory, condemnatory (rare, but good prose): judicium, * Cic. Verr. 2, 3, 22: d. et absolutoria tabella, * Suet. Aug. 33: ferrum, Amm. 28, 1 fin.