D / dapsĭlis
adjective

dapsĭlis

neut. dapsĭle
sumptuous, bountiful, richly provided with every thing, abundant
abl. plur. dapsilis, Plaut. Ps. 1, 4, 3), adj. δαψιλής, daps, sumptuous, bountiful, richly provided with every thing, abundant (mostly ante- and post-class.; in the class. period perhaps only in Colum. and Suet.): sumptus, Plaut. Most. 4, 2, 66: dotes, id. Aul. 2, 1, 45: corollae, id. Ps. 5, 1, 21: lectus, id. Truc. 1, 1, 34; lubentiae, id. Ps. 1, 4, 3: proventus (vitis), Col. 4, 27, 6: copia facundiae, App. M. 11, p. 258, 12.—
Advv., sumptuously, bountifully
With abl.: spionia dapsilis musto, Col. 3, 2, 27.—Advv., sumptuously, bountifully.
Form dapsĭlĭter: d. suos amicos alit, Naev. ap. Charis. p. 178 P. (v. 39…
Form dapsĭlĭter: d. suos amicos alit, Naev. ap. Charis. p. 178 P. (v. 39 Ribbeck).—
Form dapsĭle: verrem sume dapsile ac dilucide, Pompon. ap. Non. 513, 27 (v. 161…
Form dapsĭle: verrem sume dapsile ac dilucide, Pompon. ap. Non. 513, 27 (v. 161 Ribbeck): convivebatur, * Suet. Vesp. 19.—*
Comp. invitavit se dapsilius, Lucil. ap. Non. 321, 29.
Comp. invitavit se dapsilius, Lucil. ap. Non. 321, 29.