D / dēcoctĭo
noun

dēcoctĭo

gen. dēcoctōnis · gender feminine · decl. 3rd
decoquo (postclass.)
a boiling down
a boiling down.
Abstr.: lentisci hoc modo, Cael. Aur. Tard. 2, 13, 165.—
Abstr.: lentisci hoc modo, Cael. Aur. Tard. 2, 13, 165.—
a decoction
Concret., a decoction, App. Herb. 77; Cael. Aur. Acut. 3, 3, 17.—
a decoction, mixture figuratively
Trop., of an association, a decoction, mixture: unius decoctioni universi respondere cogentur, Cod. Just. 11, 9, 5; cf. Cod. Theod. 4, 9, 3.