A / aequābĭlĭtas
noun

aequābĭlĭtas

gen. ātis · gender feminine · decl. 3rd
aequabilis
the quality of; equality; uniformity
the quality of aequabilis, equality, uniformity, evenness, equability (in the class. per., perh. only in Cic.; Lact. 5, 14).
In gen.: motūs, Cic. N. D. 2, 5: universae vitae, tum singularum actionum, id.…
In gen.: motūs, Cic. N. D. 2, 5: universae vitae, tum singularum actionum, id. Off. 1, 31, 111; cf. id. ib. 26.—
equity; justice; impartiality
Of law, equity, justice, impartiality (cf. aequabilis, II. B.): in rebus causisque civium aequabilitatis conservatio, impartiality, Cic. de Or. 1, 42, 188: in laude justitiae explicandum est quid cum fide, quid cum aequabilitate factum sit, id. ib. 2, 85. —Of the administration of the state, an equal claim or title of all to the same political equality: ipsa aequabilitas est iniqua, cum habeat nullos gradus dignitatis, Cic. Rep. 1, 27.—
uniformity of style
Of discourse, uniformity of style (cf. aequabilis, II.): elaborant alii in lenitate et aequabilitate et puro quasi quodam et candido genere dicendi, Cic. Or. 16, 53