D / dēfensĭo
noun #1231

dēfensĭo

gen. dēfensōnis · gender feminine · decl. 3rd
defendo, no. II.
a defending, defence
a defending, defence.
Prop.: Remis cum spe defensionis studium propugnandi accessit, Caes. B. G. 2,…
Prop.: Remis cum spe defensionis studium propugnandi accessit, Caes. B. G. 2, 7, 2.—With gen. subj.: urbium, id. ib. 7, 23, 5; id. B. C. 2, 7 fin.: ad istam omnem orationem brevis est defensio, Cic. Cael. 4; Cic. Verr. 2, 3, 88; id. Mil. 6, 15: nostra propugnatio ac defensio dignitatis tuae, id. Fam. 1, 7, 2 et saep.— With gen. obj.: defensio criminis, Quint. 7, 4, 3: criminum, Liv. 38, 49, 6: sceleris, Just. 39, 2, 8.—
a written defence, speech
Concr., a written defence, speech: defensionem Demosthenes legit, Plin. 7, 30, 31, § 110.—
As jurid. t. t.
As jurid. t. t.
The legal maintenance of a right
The legal maintenance of a right: libertatis, Cod. Just. 1, 7, 18.—
Legal prosecution, punishment
(Acc. to defendo, no. II. B. 2.) Legal prosecution, punishment of a crime: mortis, Dig. 29, 5, 1, § 25.