D / dē-lĭgo
verb transitive

dē-lĭgo

2nd PP dē-lĭgāre · 3rd PP dē-lĭgāvi · 4th PP dē-lĭgātum · conj. 1st
(de in the sense of reduction in breadth; cf. devincire)
to bind; tie together; to bind up, to bind fast
to bind or tie together; to bind up, to bind fast (good prose): homini rostrum deliges, Plaut. Men. 1, 1, 13: brachium superimposito penicillo, Cels. 2, 10 fin.: vulnus, Quint. 2, 17, 9; 2, 21, 17; cf.: deligatus et plurimis medicamentis delibutus, id. 11, 3, 129: veretra, Suet. Tib. 62 et saep.: hominem proripi atque in foro medio nudari ac deligari et virgas expediri jubet, Cic. Verr. 2, 5, 62; cf. id. ib. 2, 4, 40: sarmentis circum cornua boum deligatis, Quint. 2, 17, 19: naviculam ad ripam, Caes. B. G. 1, 53, 3; so, naves ad ancoras, id. ib. 4, 29; and, naves ad terram, id. B. C. 3, 39: epistolam ad amentum, id. B. G. 5, 48, 5: ad patibulos deligantur, cruci defiguntur, Licinius ap. Non. 221, 11; cf.: aliquem ad palum, Liv. 2, 5; 8, 7: viros ac feminas ad stipitem, Suet. Ner. 29 al.: alterius collo ascopera deligata, id. ib. 45.