D / dē-lĭquesco
verb intransitive

dē-lĭquesco

2nd PP dē-lĭquescere · 3rd PP dēlĭcŭi · conj. 3rd
to melt away, dissolve, melt
v. inch. n., to melt away, dissolve, melt (very rare).
Lit.: utinam tua ista in sortiendo sors delicuerit, Plaut. Cas. 2, 6, 47: ubi delicuit nondum prior (sc. nix), altera venit, Ov. Tr. 3, 10, 15: Hyrie flendo delicuit, id. M. 7, 381; cf. id. ib. 4, 253.—
to melt away, pine away; to vanish, disappear figuratively
Trop., to melt away, pine away; to vanish, disappear: qui nec tabescat molestiis nec frangatur timore nec alacritate futtili gestiens deliquescat, * Cic. Tusc. 4, 17, 37; Lact. 7, 12.