D / dē-lumbo
verb transitive

dē-lumbo

2nd PP dē-lumbāre · 3rd PP dē-lumbātum · conj. 1st
to lame in the loins
perf., ātum, 1, v. a. id., to lame in the loins (very rare).
Lit.: quadrupede delumbata, Plin. 28, 4, 7, § 36. —
to vend; bent into an arch by extension
Transf. to vend: radices delumbatae, Plin 19, 6, 33, § 109: lacunaria curva ad circinum delumbata, bent into an arch, Vitr., 6, 5.—*
to weaken, enervate; fin..; figuratively
Trop., to weaken, enervate: sententias (with concīdere), * Cic. Or. 69 fin..; cf. delumbis.