D / dēnuntĭātĭo
noun

dēnuntĭātĭo

gen. dēnuntĭātōnis · gender feminine · decl. 3rd
(), , denuntio
an indication, intimation, announcement, declaration
an indication, intimation, announcement, declaration.
by a menacing; information, an informing
With gen. obj. = significatio: quae est enim ista a deis profecta significatio et quasi denuntiatio calamitatum? Cic. Div. 2, 25, 54: belli, id. Phil. 6, 2, 4; cf. Liv. 21, 19: armorum, id. 45, 3 fin.: testimonii, threatening to summon as a witness, Cic. Fl. 6, 14; cf. denuntio, no. I.: denuntiatione periculi permovere aliquem, by a menacing, *Caes. B. C. 3, 9: ingentis terroris, Liv. 3, 36: accusatorum, i. e. information, an informing, = delatio, Suet. Aug. 66.—With gen. subj.: Catilinae, Cic. Sull. 18, 52: boni civis (i. e. professio, promissio), Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 4: quietis, warning in a dream, Vell. 2, 70, 1.—
absol
Absol.: huic denuntiationi ille pareat? Cic. Phil. 6, 3, 5; Quint. 4, 55 al.