D / dĕ-ŏnĕro
verb transitive

dĕ-ŏnĕro

2nd PP dĕ-ŏnĕrāre · 3rd PP dĕ-ŏnĕrāvi · 4th PP dĕ-ŏnĕrātum · conj. 1st
to unload, disburden
v. a., to unload, disburden (very rare).
Lit.: machinae deoneratae, Amm. 24, 6, 4; Arn. 6, p. 202.—
figuratively
Trop.: ex illius invidia deonerare aliquid et in te traicere, * Cic. Div. in Caecil. 14, 46: foeditate corpora deonerans, Arn. 7, p. 249; Ambros. Ep. 58, 1.