D / dē-pello
verb transitive

dē-pello

2nd PP dē-pellere · 3rd PP dēpŭli · 4th PP dēpulsum · conj. 3rd
to drive out, drive away, remove, expel; to drive, thrust; cast down
v. a., to drive out, drive away, remove, expel; to drive, thrust, or cast down (class. and very freq.).
push; repel one another
In gen.: demoveri et depelli de loco, Cic. Caecin. 17, 49; cf.: anseres de Falerno, id. Phil. 5, 11: eum de provincia, Nep. Cat. 2: aquam de agro, Cato R. R. 155: ab aris et focis ferrum flammamque, Cic. Sest. 42; cf.: tantam molem a cervicibus nostris, id. Cat. 3, 7, 17: jugum a civibus, id. Rep. 2, 25: vincula a singulis vobis, Liv. 6, 18 med. al.: non equitem dorso, non frenum depulit ore, Hor. Ep. 1, 10, 38: qui recta via depulsus est, Quint. 2, 17, 29; cf.: recto cursu, Hor. S. 2, 5, 78: aliquem urbe, to banish, Tac. A. 3, 24; cf.: aliquem Italia, id. ib. 14, 50; 16, 33: nubila caelo, Tib. 1, 2, 49: ignem classibus, Verg. A. 5, 727; cf. ib. 9, 78, and 109: tela, Cic. Quint. 2, 8; cf.: nobis aerata tela, Tib. 1, 10, 25; and ictus alicui, Val. Fl. 6, 652: stellas Aurora, Ov. M. 7, 100; cf.: noctem Aurorae lumina, id. ib. 7, 835: cum cibo et potione fames sitisque depulsa est, Cic. Fin. 1, 11, 37; cf.: frigus duramque famem, Hor. S. 1, 2, 6: morbum, Cic. Fam. 7, 26 fin.; Caes. B. G. 6, 17; cf.: pestem augurio, Verg. A. 9, 328: mortem fratri, Ov. H. 14, 130 et saep.: quo (sc. Mantuam) solemus ovium teneros depellere fetus, to drive down, Verg. E. 1, 22: cognoscere, corpora se spatio depellere paulum, push or repel one another, Lucr. 2, 219 Munro ad loc. (Lachm. ex conj. decellere).—
in particular
to drive away, expel, dislodge military term
Milit. t. t., to drive away, expel, dislodge an enemy from his position: defensores vallo munitionibusque, Caes. B. G. 3, 25; so, hostem loco, id. ib. 7, 49; id. B. C. 3, 52: terrā, Nep. Alcib. 8, 3: totā Siciliā, id. Timol. 2: inde vi depelli, Sall. J. 58, 3; cf. Front. Strat. 2, 5, 17: praesidia ex his regionibus, Nep. Paus. 2: praesidium facile, Front. Strat. 1, 10, 3 et saep.—
to thrust out, remove by extension
Transf. beyond the milit. sphere, to thrust out, remove from a situation: afflicti jam et depulsi loco, Cic. Rep. 1, 44; cf.: iterum ab eodem (sc. Themistocle) gradu depulsus est, driven from his position, Nep. Them. 5.—
absol., to remove from the breast, to wean
Econom. t. t., a matre, a mamma, or absol., to remove from the breast, to wean, Varr. R. R. 2, 2, 17; 2, 4, 16; Col. 7, 6, 8; Verg. E. 3, 82; 7, 15; id. G. 3, 187.—Of human beings, Suet. Tib. 44. —
to deter, divert, dissuade from figuratively
Trop., to deter, divert, dissuade from: aliquem de suscepta causa propositaque sententia, Cic. Lig. 9; id. Fam. 1, 7, 7; for which, aliquem sententiā, id. Tusc. 2, 6, 16; Liv. 23, 8: aliquem de spe conatuque, Cic. Cat. 2, 7, § 14; for which, aliquem spe, Liv. 31, 25, 11; 41, 23, 13: te ex illa crudeli actione meo consilio esse depulsum, Cic. Rab. perd. 5, 17: Caesar ab superioribus consiliis depulsus, Caes. B. C. 3, 73; cf.: a qua re depulsus, Nep. Dat. 7, 3; and: judicem a veritate, Quint. 5 prooem. § 1 et saep.:nec tuis depellor dictis quin rumori serviam, to be deterred, Plaut. Trin. 3, 2, 14; cf.: Vibidiam depellere nequivit, quin, etc., to prevent, hinder, Tac. A. 11, 34.—
to remove, turn away, divert; to deny
With things as objects, to remove, turn away, divert: servitutem depellere civitati, Cic. post Red. in Sen. 8, 19 fin.; cf.: alicui turpitudinem, id. Tusc. 3, 32, 77: morte voluntaria turpitudinem, id. Prov. Cons. 3, 6: duobus hujus urbis terroribus depulsis, id. Rep. 1, 47, 71: pericula amici, id. Cluent. 6, 17: multam praedibus ipsique T. Mario, id. Fam. 5, 20, 4: mortem fratri. Ov. H. 14, 130: omnes molestias, id. ib. 2, 16: auditiones falsas, Tac. A. 4, 11: curas vino, Tib. 1, 5, 37: ostenta a semet in capita procerum, Suet. Ner. 36 et saep.: quae nequeat ratio depellere dictis. to deny, Lucr. 3, 322.—
absol
Absol.: dis depellentibus (i. e. averruncantibus) agnam Percute, Pers. 5, 167; cf. depulsor fin.