D / dē-posco
verb transitive

dē-posco

2nd PP dē-poscere · 3rd PP dēpŏposci · conj. 3rd
to demand, require, request earnestly
v. a., to demand, require, request earnestly (freq. and class.).
absol
In gen.: unum ab omnibus sociis et civibus ad id bellum imperatorem deposci atque expeti, Cic. de Imp. Pomp. 2, 5; cf. id. 15, 44: id non modo non recusem, sed etiam appetam atque deposcam, id. Phil. 3, 13, 33; so opp. recusare, id. Fl. 38 fin.: sibi naves, Caes. B. C. 1, 56, 3: pugnam, Suet. Oth. 9; Front. Strat. 1, 11, 1; 2, 1, 3: pericula (opp. detrectare), Tac. Agr. 11 et saep. —Absol.: de proelio cogitandum, sicut semper depoposcimus, Caes. B. C. 3, 85 fin.: omnibus pollicitationibus deposcunt, qui belli initium faciant, id. B. G. 7, 1, 5.—
in particular
To demand, request for one's self the performance of any duty; business
To demand, request for one's self the performance of any duty or business: sibi id muneris, Caes. B. C. 1, 57: tibi partis istas, Cic. Rosc. Am. 34, 45: primas sibi partes, Suet. Calig. 56: illam sibi officiosam provinciam, Cic. Sull. 18 fin.; cf.: consulatum sibi, Suet. Aug. 26: sibi has urbanas insidias caedis atque incendiorum, Cic. Cat. 2, 3, 6: coloniam tutandam, Suet. Vit. 1.—
To demand; to demand my death
To demand a person, in order to bring him to punishment: aliquem ad mortem, Caes. B. C. 3, 110, 5; cf.: aliquem ad supplicium, Hirt. B. G. 8, 38, 3: aliquem ad poenam, Suet. Tit. 6: aliquem morti, Tac. A. 1, 23: ad ducem ipsum in poenam foederis rupti deposcendum, Liv. 21, 6: auctorem culpae, id. 21, 10; cf. Hannibalem, Just. 32, 4, 8: ausum Talia deposcunt, Ov. M. 1, 200; Luc. 5, 296 et saep.: altera me deposcere putabatur, to demand my death, Cic. post red. in Sen. 13, 33.—
To call out, challenge by extension
(Transf. from the gladiator's t. t.) To call out, challenge one to fight, Liv. 2, 49, 2; cf. hostes, Val. Fl. 5, 635.