A / aerāmen
noun

aerāmen

gen. aerāminis · gender neuter · decl. 3rd
aes, a late form for
aes; copper; bronze;
aes, copper, bronze; aeramen aut marmora, Cod. Th. 15, 1, 37: ferri vel aeraminis purgamenta, Theod. Prisc. 1, 9.