D / dēpugnātĭo
noun

dēpugnātĭo

gen. dēpugnātōnis · gender feminine · decl. 3rd
a violent fighting, eager contest
a violent fighting, eager contest (ante- and postclass.).
Prop., Cato ap. Non. 204, 32; Veg. Mil. 3, 30 et saep.—
Prop., Cato ap. Non. 204, 32; Veg. Mil. 3, 30 et saep.—
by extension
Of debate: forensium certaminum depugnationes, Firm. Math. 4 praef.—
Of debate: forensium certaminum depugnationes, Firm. Math. 4 praef.—
A defacing
A defacing: humani oris, Tert. Spect. 18.