D / dēspĭcus
adjective

dēspĭcus

fem. dēspĭca · neut. dēspĭcum
despised, disdained
despised, disdained, Naev. ap. Non. 155, 26 (Rib. Fragm. Com. v. 25; cf. Lachm. ad Lucr. 2, p. 307).