D / dēstructĭo
noun

dēstructĭo

gen. dēstructōnis · gender feminine · decl. 3rd
a pulling down, destruction
a pulling down, destruction.
Prop.: murorum, Suet. Galb. 12: munitionum, Vulg. 2 Cor. 10, 4.—
Prop.: murorum, Suet. Galb. 12: munitionum, Vulg. 2 Cor. 10, 4.—
figuratively
Trop.: sententiarum (opp. confirmatio), a refuting, refutation, Quint. 10, 5, 12: appetentiae, disturbance, Cael. Aur. Acut. 3, 21, 203.