D / dēsŭē-făcĭo
verb transitive

dēsŭē-făcĭo

2nd PP dēsŭē-făcere · 3rd PP dēsŭēfēci · 4th PP dēsŭēfactum · conj. 3rd-io
to disuse, disaccustom, bring out of use
to disuse, disaccustom, bring out of use (very rare): catuli (a matre) minutatim desuefiunt, Varr. R. R. 2, 9, 12: multitudo desuefacta a contionibus, *Cic. Clu. 40, 110; cf. Tert. Pall. 4.