D / dē-vīto
verb transitive

dē-vīto

2nd PP dē-vītāre · 3rd PP dē-vītāvi · 4th PP dē-vītātum · conj. 1st
to avoid, go out of the way of, shun
v. a., to avoid, go out of the way of, shun (rare but class.): illos fluctus, Plaut. Rud. 1, 2, 79; cf.: procellam temporis, Cic. Verr. 1, 3, 8: malum, Ter. And. 3, 5, 5: letum, Lucr. 3, 1092: dolorem, Cic. Tusc. 2, 26: exiguum censum turpemque repulsam, Hor. Ep. 1, 1, 44: suspicionem, Suet. Tib. 11: δυσφημίαν nominis, id. Aug. 92: stultitiam, Vulg. Eccl. 2, 3.