D / dē-vōto
verb frequentative transitive

dē-vōto

2nd PP dē-vōtāre · 3rd PP dē-vōtāvi · 4th PP dē-vōtātum · conj. 1st
v. intens. a. [id.].
v. intens. a. [id.].
To dedicate, devote
To dedicate, devote (rare): et me dicabo atque animam devotabo hostibus, Att. ap. Non. 98, 13 (but Cic. Par. 1, 2, 12, read devota vita); and,
To bewitch, enchant
To bewitch, enchant: sortes, Plaut. Cas. 2, 6, 36: devotatus defixusque, Ap. Herb. 7.—
To invoke with vows
To invoke with vows: numina, Ap. M. 9, p. 227, 4: asinos cum Iside, Minuc. Fel. Oct. 28, 5. —
To curse
To curse: se, August. 4 Quaest. in Hept. 40.