D / dīductĭo
noun

dīductĭo

gen. dīductōnis · gender feminine · decl. 3rd
an expanding, separating
an expanding, separating (very rare; perh. only in Seneca): ostendit intentionem spiritus velocitas ejus et diductio, Sen. Q. N. 2, 8, 2: in diductione rerum, in dividing, separating the elements, id. ib. 3, 13, 2.