D / dī-largĭor
verb deponent transitive

dī-largĭor

2nd PP dī-largīrī · 3rd PP dī-largītus · conj. 4th
to give away; bestow liberally; to lavish
v. dep. a., to give away or bestow liberally; to lavish (very rare): aliquid alicui, * Cic. Agr. 2, 29 fin.; cf. Suet. Caes. 20: pecuniam Magis, Tac. A. 16, 30: foedera sociis, Latium (i. e. jus Latii) externis, id. H. 3, 55.!*? In pass. signif.: aerarium dilargitur populo Romano, C. Gracchus ap. Prisc. p. 793 P.: dilargitis proscriptorum bonis, Sall. ap. Gell. 15, 13, 8 (Hist. 1, 31 Dietsch): dilargitis quae amant, Lact. 7, 1, 13.