A / aetātŭla
noun

aetātŭla

gen. aetātŭlae · gender feminine · decl. 1st
a youthful; tender; effeminate age
a youthful, tender, or effeminate age: in munditiis, mollitiis deliciisque aetatulam agere, Plaut. Ps. 1, 2, 40: integra, Caecil. ap. Gell. 2, 23, 10 (Com. Rel. p. 52 Rib.): in primis puerorum aetatulis, Cic. Fin. 5, 20, 55: monuit, ut parcius aetatulae indulgeret, Suet. Claud. 16 (cf. Galb. 20: cupide fruaris aetate tuā).