A / aeternābĭlis
adjective

aeternābĭlis

neut. aeternābĭle
that can last forever; everlasting; Rome
that can last forever, everlasting: divitia, Att. ap. Non. 475, 24 (Trag. Rel. p. 143 Rib.): urbs, i. e. Rome, Cod. Th. 11, 20, 3 (cf. aeternus, II. A.).