D / dīreptĭo
noun

dīreptĭo

gen. dīreptōnis · gender feminine · decl. 3rd
a plundering, pillaging
a plundering, pillaging (rare, but good prose): urbs relicta direptioni et incendiis, Cic. Fam. 4, 1, 2; cf. urbis, Cic. Verr. 2, 4, 52; * Caes. B. C. 2, 12: oppidi (with expugnatio), Suet. Claud. 21: profanorum sacrorumque, Quint. 8, 3, 69: sociorum (with vexatio), Cic. Cat. 1, 7, 18.—In plur., Cic. Fam. 4, 13, 2; Liv. 44, 1 fin.
The stealing, rape
The stealing, rape: aurei velleris, Amm. 22, 8, 15.