D / discrētīvus
adjective

discrētīvus

fem. discrētīva · neut. discrētīvum
serving to distinguish; by way of distinction
serving to distinguish, Prisc. p. 1021; 1061 al. P.— Adv.: discrētīvē, by way of distinction, Donat. ad Ter. Eun. 1, 2, 43.