D / dispersĭo
noun

dispersĭo

gen. dispersōnis · gender feminine · decl. 3rd
a scattering, dispersion
a scattering, dispersion.
in general
Act.: exercitus, Isid. 18, 2, 7: populi, gentis, Tert. adv. Jud. 13: gentium,…
Act.: exercitus, Isid. 18, 2, 7: populi, gentis, Tert. adv. Jud. 13: gentium, Vulg. Johan. 7, 35. —
Pass.: pascentium equorum, Veg. Mil. 3, 8.—
Pass.: pascentium equorum, Veg. Mil. 3, 8.—
by extension
Destruction
Destruction: urbis, Cic. Phil. 3, 12, 30 fin. Ed. Halm. (B. and K., dispertitio).—
They who are scattered
They who are scattered: dispersiones Israëlis congregabit, Vulg. Psa. 146, 2; id. 2 Macc. 1, 27.