D / displĭcentĭa
noun

displĭcentĭa

gen. displĭcentiae · gender feminine · decl. 1st
dissatisfaction, discontent
dissatisfaction, discontent: sui (with taedium), Sen. Tranq. An. 2, 8.—
indisposition
Med. t. t., indisposition: corporis, Cael. Aur. Tard. 3, 6, 86; 5, 10, 96.