D / dispŭtātor
noun

dispŭtātor

gen. dispŭtātōris · gender masculine · decl. 3rd
a disputer, disputant
a disputer, disputant (rare): subtilis, * Cic. Off. 1, 1, 3: suae artis unumquemque et auctorem et disputatorem optimum esse, Val. Max. 8, 12 init.