D / dis-sēmĭno
verb transitive

dis-sēmĭno

2nd PP dis-sēmĭnāre · 3rd PP dis-sēmĭnāvi · 4th PP dis-sēmĭnātum · conj. 1st
Lit., to scatter seed, to sow; hence, trop.
to spread abroad; disseminate
to spread abroad, disseminate (rare, but good prose); coupled with spargere, Cic. Arch. 12, 30; cf. id. Planc. 23, 56: malum latius opinione, id. Cat. 4, 3 fin.: causam morbi, Just. 12, 13 fin.: cupidines populis, App. M. 5 fin.: rumorem, Amm. 29, 6 al.: scientiam, Vulg. Prov. 15, 7.