D / dis-tābesco
verb intransitive

dis-tābesco

2nd PP dis-tābescere · 3rd PP dis-tābescbŭi · conj. 3rd
to consume; melt away
v. inch. n., to consume or melt away (ante- and post-class.).
Lit.: distabescit sal, Cato R. R. 24; so, jecur in coquendo, Fest. S. V. MONSTRA, p. 157, 14 Müll.: suspirium in aqua, Veg. Vet. 1, 11, 13.—
figuratively
Trop.: in quantas iniquitates distabui! Aug. Conf. 3, 3.