D / dī^trŏchaeus
noun greek

dī^trŏchaeus

gen. dī^trŏchaei · gender masculine · decl. 2nd
= διτρόχαιος
a ditrochee; double trochee
a ditrochee or double trochee, ¯˘¯˘, Don. p. 1739 P.; Diom. p. 477 fin. ib. al.